Raz leci w tą, raz w drugą stronę..
Jest taki "niezdecydowany", kręci się w kółko i nie może znaleźć swojej drogi.
Hmm.. po czym rozkołysany przez wiatr spada na ziemię. Jeszcze czuję jak między cząsteczkami powietrza leci gdzieś daleko.. Ma śliczny kształt, topi się i robi się coraz mniejszy.. Zmienia kształt..
Bo ziemia nie jest zimna, ale też nie jest ciepła.
Zbyt zimna, żeby rozgrzać zmarznięte dłonie, ale zbyt ciepła, by nie móc stopić małego płatka śniegu.
Później okazuje się, że jest już za późno i drugi raz nie może wzlecieć..

Dzisiaj mam dość filozoficzny nastrój :}
Ale hmm.. zdarza się!